Bron: De Stentor (30 december 2004)
30 december 2004
24 december 2004
Fraude met sociale zekerheid: euro 190 mln
DEN HAAG - De opsporing van fraude met de sociale zekerheid is met ruim 10%
gestegen. Vorig jaar hebben verschillende uitvoerings- en opsporingsdiensten in totaal voor een bedrag van ruim euro 190 mln aan fraude met socialezekerheidsregelingen aan het licht gebracht. Dat blijkt uit een donderdag verschenen onderzoek van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
Het gros van het opgespoorde bedrag heeft betrekking op uitkeringsfraude ( WAO , AOW, WW, of bijstand). Circa een vijfde van de opgespoorde fraude deed zich voor bij bedrijven. Werkgevers die tegen de lamp zijn gelopen, hadden in 2003 voor zo'n euro 40 mln niet aan sociale premies betaald. Het opgespoorde fraudebedrag bij werkgevers is sneller gegroeid dan dat bij werknemers. In 2002 bedroeg de totale schade aan misgelopen premies bij bedrijven nog euro 35 mln. Staatssecretaris Henk van Hoof van Sociale Zaken benadrukt het belang van zorgvuldige opsporing van mensen of instellingen die misbruik maken van regelingen of ze juist ontduiken. Volgens hem is het van 'groot belang (...) voor het draagvlak voor het socialezekerheidsstelsel'.Daarnaast betoogt Van Hoof dat van goede opsporing een preventieve werking uitgaat. 'Handhaven moet ertoe leiden dat
misbruik voorkómen wordt; door handhaving wordt het vertrouwen van de burger in de rechtstaat bevestigd', aldus de VVD-staatssecretaris in een brief aan de Tweede Kamer.
Volgens het ministerie is het opgespoorde fraudebedrag gestegen omdat de opsporingsmethoden intensiever, maar ook verbeterd zijn. Zo kunnen gemeenten door de invoering van een subsidieregeling meer opsporingsambtenaren of controleurs instellen. Het ministerie van Sociale
Zaken voorspelt dat daar vanaf dit jaar meer gebruik van wordt gemaakt, omdat gemeenten dan zelf ook financieel verantwoordelijk zijn voor bijstandsuitkeringen.Verder zijn er maatregelen genomen om
identiteitsfraude tegen te gaan. 'Door te controleren op meerdere dienstverbanden kon fraude met sofinummers worden aangepakt', aldus het Haagse departement.Er is in Nederland een handjevol instellingen belast met het opsporen van ontduiking of misbruik van socialezekerheidspremies, te
weten het Centrum voor Werk en Inkomen (CWI), het Uitvoeringsinstituut Werknemers Verzekeringen (UWV), de Sociale Verzekeringsbank (SVB), gemeenten, de arbeidsinspectie, de Sociale Inlichtingen en Opsporingsdienst (Siod), en het Agentschap ZW.
Bron: Het Financieele Dagblad (24 december 2004)
gestegen. Vorig jaar hebben verschillende uitvoerings- en opsporingsdiensten in totaal voor een bedrag van ruim euro 190 mln aan fraude met socialezekerheidsregelingen aan het licht gebracht. Dat blijkt uit een donderdag verschenen onderzoek van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
Het gros van het opgespoorde bedrag heeft betrekking op uitkeringsfraude ( WAO , AOW, WW, of bijstand). Circa een vijfde van de opgespoorde fraude deed zich voor bij bedrijven. Werkgevers die tegen de lamp zijn gelopen, hadden in 2003 voor zo'n euro 40 mln niet aan sociale premies betaald. Het opgespoorde fraudebedrag bij werkgevers is sneller gegroeid dan dat bij werknemers. In 2002 bedroeg de totale schade aan misgelopen premies bij bedrijven nog euro 35 mln. Staatssecretaris Henk van Hoof van Sociale Zaken benadrukt het belang van zorgvuldige opsporing van mensen of instellingen die misbruik maken van regelingen of ze juist ontduiken. Volgens hem is het van 'groot belang (...) voor het draagvlak voor het socialezekerheidsstelsel'.Daarnaast betoogt Van Hoof dat van goede opsporing een preventieve werking uitgaat. 'Handhaven moet ertoe leiden dat
misbruik voorkómen wordt; door handhaving wordt het vertrouwen van de burger in de rechtstaat bevestigd', aldus de VVD-staatssecretaris in een brief aan de Tweede Kamer.
Volgens het ministerie is het opgespoorde fraudebedrag gestegen omdat de opsporingsmethoden intensiever, maar ook verbeterd zijn. Zo kunnen gemeenten door de invoering van een subsidieregeling meer opsporingsambtenaren of controleurs instellen. Het ministerie van Sociale
Zaken voorspelt dat daar vanaf dit jaar meer gebruik van wordt gemaakt, omdat gemeenten dan zelf ook financieel verantwoordelijk zijn voor bijstandsuitkeringen.Verder zijn er maatregelen genomen om
identiteitsfraude tegen te gaan. 'Door te controleren op meerdere dienstverbanden kon fraude met sofinummers worden aangepakt', aldus het Haagse departement.Er is in Nederland een handjevol instellingen belast met het opsporen van ontduiking of misbruik van socialezekerheidspremies, te
weten het Centrum voor Werk en Inkomen (CWI), het Uitvoeringsinstituut Werknemers Verzekeringen (UWV), de Sociale Verzekeringsbank (SVB), gemeenten, de arbeidsinspectie, de Sociale Inlichtingen en Opsporingsdienst (Siod), en het Agentschap ZW.
Bron: Het Financieele Dagblad (24 december 2004)
10 december 2004
Fraudebestrijding gebaat bij betere regels gegevensuitwisseling
Door beperkte toegang tot gegevens en beperkte mogelijkheden om van gegevens gebruik te kunnen maken, worden verzekeraars onder meer gehinderd bij het terugdringen en voorkomen van fraude. Eric Fischer, algemeen directeur van het Verbond van Verzekeraars, deed in zijn lezing op de 12de EYe on Insurance verzekeringsdag van Ernst & Young op donderdag 9 december dan ook de oproep aan de overheid deze belemmeringen weg te nemen.
Het Verbond van Verzekeraars is van mening dat op een aantal terreinen de balans tussen privacybescherming enerzijds, en fraudebestrijding en vereenvoudiging van administratieve processen anderzijds, kan worden verbeterd. Verzekeraars weten nu soms te weinig om de juistheid van een claim te kunnen beoordelen. Bovendien kan geen of onvoldoende toegang tot concrete politiegegevens fraudebestrijding belemmeren of extra administratieve lasten met zich meebrengen. Wettelijke mogelijkheden voor gegevensuitwisseling met politie en Justitie zouden deze belemmeringen weg kunnen nemen. Naar schatting is jaarlijks bij 5 tot 10% van het totaal aantal ingediende claims sprake van fraude met een bedrag van zo’n € 500 miljoen - € 1 miljard. Verlaging van de fraude met één procentpunt leidt dan ook tot een besparing van tussen de 50 en 100 miljoen euro, waarmee logischerwijs ook verzekerden gebaat zijn.
Naast verbetering van de aanpak van fraude, leidt het wegnemen van belemmeringen op het gebied van omgang met persoonsgegevens ook op andere gebieden tot efficiëntere processen en daarmee verlaging van kosten en tot vergroting van klantvriendelijkheid. Zo pleit het Verbond voor ruimere toegang tot de Gemeentelijke Basisadministratie (GBA) en voor het gebruik van het sofi-nummer door verzekeraars bij gegevensuitwisseling met UWV, arbodiensten en reïntegratiebedrijven.
Verzekeraars krijgen steeds meer nieuwe taken en verantwoordelijkheden op terreinen als sociale zekerheid en zorg. Tegelijkertijd worden zij geconfronteerd met belemmeringen bij de omgang met persoonsgegevens die zij nodig hebben voor de uitvoering van deze taken. Het Verbond van Verzekeraars pleit er dan ook voor dat daar waar taken worden uitgebreid, ook de mogelijkheden worden uitgebreid.
Consumenten mogen van verzekeraars verwachten dat zorgvuldig wordt omgegaan met persoonsgegevens. Hiervoor gelden speciale regels die voor de consument duidelijk moeten zijn en waar verzekeraars op aangesproken kunnen worden. Verzekeraars hebben in het verlengde van bestaande wetgeving in de afgelopen periode in overleg met het CBP een aantal gedragscodes ontwikkeld over een zorgvuldig gebruik van gegevens, waarbij de privacy-bescherming van de consument centraal staat.
Bron: www.verzekeraars.org (10 december 2004)
Het Verbond van Verzekeraars is van mening dat op een aantal terreinen de balans tussen privacybescherming enerzijds, en fraudebestrijding en vereenvoudiging van administratieve processen anderzijds, kan worden verbeterd. Verzekeraars weten nu soms te weinig om de juistheid van een claim te kunnen beoordelen. Bovendien kan geen of onvoldoende toegang tot concrete politiegegevens fraudebestrijding belemmeren of extra administratieve lasten met zich meebrengen. Wettelijke mogelijkheden voor gegevensuitwisseling met politie en Justitie zouden deze belemmeringen weg kunnen nemen. Naar schatting is jaarlijks bij 5 tot 10% van het totaal aantal ingediende claims sprake van fraude met een bedrag van zo’n € 500 miljoen - € 1 miljard. Verlaging van de fraude met één procentpunt leidt dan ook tot een besparing van tussen de 50 en 100 miljoen euro, waarmee logischerwijs ook verzekerden gebaat zijn.
Naast verbetering van de aanpak van fraude, leidt het wegnemen van belemmeringen op het gebied van omgang met persoonsgegevens ook op andere gebieden tot efficiëntere processen en daarmee verlaging van kosten en tot vergroting van klantvriendelijkheid. Zo pleit het Verbond voor ruimere toegang tot de Gemeentelijke Basisadministratie (GBA) en voor het gebruik van het sofi-nummer door verzekeraars bij gegevensuitwisseling met UWV, arbodiensten en reïntegratiebedrijven.
Verzekeraars krijgen steeds meer nieuwe taken en verantwoordelijkheden op terreinen als sociale zekerheid en zorg. Tegelijkertijd worden zij geconfronteerd met belemmeringen bij de omgang met persoonsgegevens die zij nodig hebben voor de uitvoering van deze taken. Het Verbond van Verzekeraars pleit er dan ook voor dat daar waar taken worden uitgebreid, ook de mogelijkheden worden uitgebreid.
Consumenten mogen van verzekeraars verwachten dat zorgvuldig wordt omgegaan met persoonsgegevens. Hiervoor gelden speciale regels die voor de consument duidelijk moeten zijn en waar verzekeraars op aangesproken kunnen worden. Verzekeraars hebben in het verlengde van bestaande wetgeving in de afgelopen periode in overleg met het CBP een aantal gedragscodes ontwikkeld over een zorgvuldig gebruik van gegevens, waarbij de privacy-bescherming van de consument centraal staat.
Bron: www.verzekeraars.org (10 december 2004)
29 oktober 2004
Rabobank erkent falen in fraudezaak hypotheken
AMSTERDAM - De Rabobank erkent een reeks fouten gemaakt te hebben in een
zaak die heeft geleid tot een schade van euro 10 mln bij beleggende huizenbezitters. Dat blijkt uit een geheim intern onderzoeksrapport van de bank dat in bezit is van deze krant.
Vandaag voert in Arnhem een gedupeerde een kort geding tegen de Rabo. Deze eist via het financieel letselschadebureau Santema & Blonz van de bank een voorschot op een schade van bijna euro 40.000. Een groep beleggers heeft de overwaarde op hun huis geïnvesteerd in de beleggingsproducten Plentium en Triple Plus van firma's uit Elst en Almere. De bedragen van de gedupeerde huizenbezitters die hun overwaarde te gelde maakten, zijn vrijwel zeker weggesluisd. De firma's opereerden zonder vergunningen van de AFM en DNB.
De Rabobank zegt slechts indirect betrokken geweest te zijn bij de fraude door een rekening te openen voor een dubieus beleggingsvehikel. Daarbij heeft de bank verschillende signalen gemist. 'In deze zaak zijn meerdere fundamentele en elementaire principes van zorgvuldige bancaire dienstverlening volstrekt onvoldoende toegepast', zo stelt de afdeling fraudeonderzoek van de Rabobank in het geheime rapport. Er wordt verder gesproken over 'onacceptabel en naïef handelen' door betrokken Rabo-medewerkers. Het is volgens de onderzoekers geen incident. Ze spreken van een structureel falende organisatie. De afdeling financiering van het filiaal in Elst voldeed volgens het rapport niet aan de criteria DNB. Grote verdachte transacties die gemeld hadden moeten worden zijn niet herkend als ongebruikelijk. Diverse interne procedures zijn niet nageleefd. De kwaliteit van de kredietverlening en het kredietbeheer wordt 'slecht' genoemd.
Medewerkers waren onvoldoende kritisch maar hebben niet te kwader trouw gehandeld, aldus het rapport. De onderzoekers wijzen erop dat de schade en reputatierisico's voor de bank beperkt hadden kunnen worden bij tijdig ingrijpen.
Bron: Het Financieele Dagblad (29 oktober 2004)
zaak die heeft geleid tot een schade van euro 10 mln bij beleggende huizenbezitters. Dat blijkt uit een geheim intern onderzoeksrapport van de bank dat in bezit is van deze krant.
Vandaag voert in Arnhem een gedupeerde een kort geding tegen de Rabo. Deze eist via het financieel letselschadebureau Santema & Blonz van de bank een voorschot op een schade van bijna euro 40.000. Een groep beleggers heeft de overwaarde op hun huis geïnvesteerd in de beleggingsproducten Plentium en Triple Plus van firma's uit Elst en Almere. De bedragen van de gedupeerde huizenbezitters die hun overwaarde te gelde maakten, zijn vrijwel zeker weggesluisd. De firma's opereerden zonder vergunningen van de AFM en DNB.
De Rabobank zegt slechts indirect betrokken geweest te zijn bij de fraude door een rekening te openen voor een dubieus beleggingsvehikel. Daarbij heeft de bank verschillende signalen gemist. 'In deze zaak zijn meerdere fundamentele en elementaire principes van zorgvuldige bancaire dienstverlening volstrekt onvoldoende toegepast', zo stelt de afdeling fraudeonderzoek van de Rabobank in het geheime rapport. Er wordt verder gesproken over 'onacceptabel en naïef handelen' door betrokken Rabo-medewerkers. Het is volgens de onderzoekers geen incident. Ze spreken van een structureel falende organisatie. De afdeling financiering van het filiaal in Elst voldeed volgens het rapport niet aan de criteria DNB. Grote verdachte transacties die gemeld hadden moeten worden zijn niet herkend als ongebruikelijk. Diverse interne procedures zijn niet nageleefd. De kwaliteit van de kredietverlening en het kredietbeheer wordt 'slecht' genoemd.
Medewerkers waren onvoldoende kritisch maar hebben niet te kwader trouw gehandeld, aldus het rapport. De onderzoekers wijzen erop dat de schade en reputatierisico's voor de bank beperkt hadden kunnen worden bij tijdig ingrijpen.
Bron: Het Financieele Dagblad (29 oktober 2004)
04 oktober 2004
"Elke twaalf miljoen fraude die we terugvorderen, bespaart de premiebetaler maandelijks een euro.''
Oorspronkelijke titel: "Verzekeraars op spoor miljoenenfraude"
van onze redactie samenleving
HILVERSUM - Ziekenhuizen, medici en andere zorgaanbieders frauderen en verspillen jaarlijks voor naar schatting honderden miljoenen euro's. Dat blijkt uit een inventarisatie onder zorgverzekeraars, die voor het eerst echt werk maken van fraudebestrijding. In korte tijd hebben zij al vele tientallen miljoenen euro's teruggevorderd. Het topje van de ijsberg, stellen zorgverzekeraars Agis en Achmea, die verscherpte controle komende jaren topprioriteit willen geven.
,,De maat is vol'', vindt Brian Esselaar, directeur Zorg van Agis, waar sinds maart dit jaar een grote afdeling verspilling van zorggelden opspoort. Onderzoek van slechts een deel van de zorgsector heeft bij Agis inmiddels al zeventig miljoen euro aan het licht gebracht. ,,Er zijn ziekenhuizen die te dure bedden declareren, de kraamzorg stuurt soms te hoge nota's, medicijnen worden nogal eens dubbel in rekening gebracht. En dan hebben we grote groepen zorgverleners nog niet eens doorgelicht, terwijl we aanwijzingen hebben dat er ook daar veel te besparen valt'', aldus een strijdbare Esselaar. Hij rept van een maatschappelijke misstand. ,,Elke twaalf miljoen fraude die we terugvorderen, bespaart de premiebetaler maandelijks een euro.''
Ook andere zorgverzekeraars maken sinds enige tijd werk van fraudebestrijding. Achmea heeft inmiddels een onderzoeksafdeling. Het aantal verdachte dossiers is in twee jaar tijd vertienvoudigd tot tegen de tweeduizend. ,,We verwachten dit jaar een eerste twee miljoen euro aan regelrechte fraude tegen te komen, maar ik weet zeker dat er veel meer gaat volgen. Zeker met ons nieuwe computersysteem dat alert is op onregelmatigheden in declaraties.'' Grote bedragen verwacht Achmea ook uit het tegen het licht houden van de nota's voor ziekenhuisbedden. Zo heeft verzekeraar CZ over vorig jaar al een bedrag van 13,5 miljoen teruggevorderd aan te hoge declaraties voor bedden.
Esselaar van Agis noemt het ingewikkelde systeem van declareren in de zorg 'krankzinnig'. Volgens hem werkt het frauderen en fouten maken in de hand. ,,Het mag dan niet altijd bewust gebeuren, maar het gaat wel om vele miljoenen die sommige zorgaanbieders ten onrechte innen.'' Volgens Esselaar staat de fraudebestrijding in de zorg nog maar in de kinderschoenen, in tegenstelling tot sectoren als schade- en reisverzekeringen, waar misbruik al jarenlang hard wordt aangepakt.
Bron: ND (4 oktober 2004)
van onze redactie samenleving
HILVERSUM - Ziekenhuizen, medici en andere zorgaanbieders frauderen en verspillen jaarlijks voor naar schatting honderden miljoenen euro's. Dat blijkt uit een inventarisatie onder zorgverzekeraars, die voor het eerst echt werk maken van fraudebestrijding. In korte tijd hebben zij al vele tientallen miljoenen euro's teruggevorderd. Het topje van de ijsberg, stellen zorgverzekeraars Agis en Achmea, die verscherpte controle komende jaren topprioriteit willen geven.
,,De maat is vol'', vindt Brian Esselaar, directeur Zorg van Agis, waar sinds maart dit jaar een grote afdeling verspilling van zorggelden opspoort. Onderzoek van slechts een deel van de zorgsector heeft bij Agis inmiddels al zeventig miljoen euro aan het licht gebracht. ,,Er zijn ziekenhuizen die te dure bedden declareren, de kraamzorg stuurt soms te hoge nota's, medicijnen worden nogal eens dubbel in rekening gebracht. En dan hebben we grote groepen zorgverleners nog niet eens doorgelicht, terwijl we aanwijzingen hebben dat er ook daar veel te besparen valt'', aldus een strijdbare Esselaar. Hij rept van een maatschappelijke misstand. ,,Elke twaalf miljoen fraude die we terugvorderen, bespaart de premiebetaler maandelijks een euro.''
Ook andere zorgverzekeraars maken sinds enige tijd werk van fraudebestrijding. Achmea heeft inmiddels een onderzoeksafdeling. Het aantal verdachte dossiers is in twee jaar tijd vertienvoudigd tot tegen de tweeduizend. ,,We verwachten dit jaar een eerste twee miljoen euro aan regelrechte fraude tegen te komen, maar ik weet zeker dat er veel meer gaat volgen. Zeker met ons nieuwe computersysteem dat alert is op onregelmatigheden in declaraties.'' Grote bedragen verwacht Achmea ook uit het tegen het licht houden van de nota's voor ziekenhuisbedden. Zo heeft verzekeraar CZ over vorig jaar al een bedrag van 13,5 miljoen teruggevorderd aan te hoge declaraties voor bedden.
Esselaar van Agis noemt het ingewikkelde systeem van declareren in de zorg 'krankzinnig'. Volgens hem werkt het frauderen en fouten maken in de hand. ,,Het mag dan niet altijd bewust gebeuren, maar het gaat wel om vele miljoenen die sommige zorgaanbieders ten onrechte innen.'' Volgens Esselaar staat de fraudebestrijding in de zorg nog maar in de kinderschoenen, in tegenstelling tot sectoren als schade- en reisverzekeringen, waar misbruik al jarenlang hard wordt aangepakt.
Bron: ND (4 oktober 2004)
02 oktober 2004
CZ constateert verdubbeling fraude
Zorgverzekeraar CZ heeft over de eerste helft van dit jaar 200.000 euro aan fraude opgespoord onder verzekerden en zorgaanbieders. De verzekeraar verwacht over het hele jaar 400.000 euro aan fraude op te sporen. CZ haalde vorig jaar een bedrag van 227.000 euro boven water. De helft van de fraude vindt plaats bij verzekerden, de andere helft bij zorgaanbieders. De sjoemelaars zouden vooral fysiotherapeuten zijn.
Bron: Algemeen Dagblad (2 oktober 2004)
Bron: Algemeen Dagblad (2 oktober 2004)
08 september 2004
29 juli 2004
Harde aanpak fraude reisverzekering
Fraude met reisverzekeringen komt veel voor en verzekeraars hebben er meer dan genoeg van. Fraudeurs komen normaal op een zwarte lijst terecht en kunnen zich daardoor niet of moeilijk meer verzekeren. Vanaf nu kunnen sjoemelaars rekenen op hoge boetes en de pakkans wordt verhoogd. De vakantieganger is gewaarschuwd.
Fraude met schadeclaims
Ieder jaar sluiten een half miljoen mensen een reisverzekering af en ongeveer 200.000 mensen dienen een schadeclaim in. In veel gevallen is sprake van fraude. De meest geclaimde goederen zijn: camera's, telefoons, zonnebrillen, koffers en merkkleding. Verzekerden melden diefstal of verlies van een camera en overleggen daarbij een vervalste aankoopnota. Of er worden goederen geclaimd die nooit zijn aangeschaft.
Strafrechtelijke aanpak
Het gaat bij reisfraude vaak om relatief kleine bedragen en daarom werd meestal geen strafrechtelijk onderzoek ingesteld tegen de fraudeur. Hier is nu verandering in gekomen. Een samenwerkingsverband van het Verbond van Verzekeraars, het Openbaar Ministerie Zwolle en de Bovenregionale Recherche Noord en Oost-Nederland gaat de fraude met reisverzekeringen hard aanpakken.
Fraudemeldpunt van Justitie
Alle mogelijke gevallen van reisfraude, uit het hele land, worden vanaf nu aangemeld bij het fraudeloket verzekeringsbedrijf van het Verbond van Verzekeraars. De meldingen worden direct doorgestuurd naar het fraudemeldpunt van Justitie waar de gevallen kunnen worden aangevuld met informatie van het OM. Zo nodig stelt Justitie strafrechtelijke vervolging in. Het OM biedt de verdachte eerst schikkingsvoorstel aan wegens valsheid in geschrifte of oplichting. De boetes kunnen oplopen tot 3000 euro. Wanneer de verdachte het voorstel afwijst, wordt alsnog een proces-verbaal opgemaakt. De verdachte moet zich dan voor de rechter verantwoorden.
Enkele tips:
- Laat bij vermiste of beschadigde bagage altijd een PIR (Property Irregularity Report) opmaken, of anders een verklaring door de vervoersmaatschappij dan wel reis- of hotelleiding. Uw verzekeringsmaatschappij wil dat u dat bij een claim kunt overleggen.
- Doe aangifte bij de plaatselijke politie en vraag een kopie van het proces-verbaal.
- Bewaar beschadigde artikelen tot na de schade-afwikkeling.
- Verzekeringen stellen eisen aan uw eigen voorzichtigheid. Laat geld, kostbaarheden en reisdocumenten niet onbeheerd.
- Lees de polisvoorwaarden goed door. Sommige schadegevallen zoals diefstal uit een vervoermiddel, kunnen uitgesloten zijn van dekking.
Bron: www.jurofoon.nl (29 juli 2004)
30 juni 2004
Nieuwe aanpak fraude met reisverzekeringen
ZWOLLE - Vakantiegangers die sjoemelen met hun reisverzekering, lopen
eerder de kans om te worden gepakt.
Dankzij een samenwerking tussen het Verbond van Verzekeraars en het Openbaar Ministerie (OM) zijn de afgelopen maanden forse boetes opgelegd. Het OM in de regio Zwolle-Lelystad heeft tussen juni 2003 en maart 2004 driehonderd meldingen van reisfraude ontvangen van verzekeraars. Het ging om een eerste proef, in het najaar wordt bekeken of deze aanpak blijft bestaan. (anp)
Bron: Het Financieele Dagblad (30 juni 2004)
eerder de kans om te worden gepakt.
Dankzij een samenwerking tussen het Verbond van Verzekeraars en het Openbaar Ministerie (OM) zijn de afgelopen maanden forse boetes opgelegd. Het OM in de regio Zwolle-Lelystad heeft tussen juni 2003 en maart 2004 driehonderd meldingen van reisfraude ontvangen van verzekeraars. Het ging om een eerste proef, in het najaar wordt bekeken of deze aanpak blijft bestaan. (anp)
Bron: Het Financieele Dagblad (30 juni 2004)
29 juni 2004
Fraude met reisverzekeringen aangepakt: 300 meldingen onderzocht
Het Verbond van Verzekeraars, het Openbaar Ministerie Zwolle-Lelystad en de Bovenregionale Recherche Noord en Oost-Nederland, hebben de handen ineen geslagen om fraude met reisverzekeringen hard aan te pakken. In de periode juni 2003 tot en met maart 2004 hebben de verzekeringsmaatschappijen ruim 300 meldingen van reisfraude aangeleverd bij het OM. Al deze meldingen worden door het Openbaar Ministerie juridisch beoordeeld. Wanneer fraude is gepleegd, gaat het OM tot vervolging over; inmiddels zijn de eerste aangeboden transacties betaald.
Fraude met reisverzekeringen komt op diverse manieren voor. Verzekerden beweren bijvoorbeeld dat een product gestolen is en overleggen hierbij een vervalste aankoopnota. Uit nader onderzoek blijkt dat de geclaimde goederen (zoals zonnebrillen en camera’s) nooit gekocht zijn, laat staan gestolen. Ook kan de daadwerkelijke omvang van de schade worden vervalst door het bedrag op de aankoopnota te veranderen in een hoger bedrag.
Projectplan
In de dagelijkse opsporingspraktijk komen kleine fraudezaken, zoals reisfraude, vrijwel niet aan bod. Daar is nu verandering in gebracht. Het projectplan voor de aanpak van reisfraude is ontwikkeld door het Fraudemeldpunt* van het Openbaar Ministerie Zwolle-Lelystad, in samenwerking met het Verbond van Verzekeraars. Alle signalen, uit het hele land, rondom het fenomeen reisfraude worden door de maatschappijen aangemeld bij het Fraudeloket Verzekeringsbedrijf** van het Verbond, ook na de projectperiode, die duurde van juni 2003 tot en met maart 2004. Het fraudeloket van het Verbond geeft de meldingen direct door aan het Fraudemeldpunt van Justitie, zodat de verkregen meldingen kunnen worden aangevuld met de bij het Openbaar Ministerie aanwezige informatie.
Nader onderzoek
In alle gevallen dat er sprake is van een goed onderbouwde fraudemelding wordt er overgegaan tot nader onderzoek. Als blijkt van fraude, wordt tot vervolging overgegaan. Het Openbaar Ministerie biedt de verdachte in eerste instantie een schikking aan wegens valsheid in geschrifte of oplichting; de transacties die opgelegd worden kunnen variëren van € 100,- tot € 3.000,-. Wanneer de verdachte dit voorstel afwijst, wordt door de Bovenregionale Recherche Noord en Oost-Nederland*** alsnog een proces-verbaal opgemaakt; de verdachte moet zich dan voor de rechter verantwoorden.
Het project is uniek omdat op basis van gegevens uit de private sector, zonder tussenkomst van een opsporingsdienst, het Openbaar Ministerie overgaat tot een juridische beoordeling van de aangeleverde gegevens. In een groot aantal gevallen doet het Openbaar Ministerie de fraudeur een voorstel tot het betalen van een geldbedrag.
In het najaar wordt het project geëvalueerd en bij positieve bevindingen kan het project worden omgezet in een nieuwe werkwijze. Daarnaast zou deze aanpak kunnen worden toegepast bij andere vormen van verzekeringsfraude bijvoorbeeld in de zorg en bij inboedelclaims.
*) Het Fraudemeldpunt is een door het Openbaar Ministerie aangestuurde eenheid die fraudesignalen verzamelt, aanvult en analyseert. In overleg met de betreffende opsporingsinstantie stelt het Fraudemeldpunt prioriteiten in de uit te voeren opsporingsonderzoeken.
**) Het Fraudeloket Verzekeringsbedrijf, ondergebracht bij het verbond van Verzekeraars, heeft een spilfunctie bij de coördinatie en afstemming van informatie over de voortgang van onderzoeken, zowel binnen de verzekeringsbranche als naar politie en Justitie.
***) BRNON Organisatie Bovenregionale Recherche
De Bovenregionale Recherche NON houdt zich bezig met de bestrijding van regio-overschrijdende criminaliteitsvormen die maatschappelijk een behoorlijke impact hebben. Er is daarbij sprake van nauwe samenwerking tussen negen politieregio’s en zeven arrondissementsparketten in het Noorden en Oosten van Nederland. Het gezag berust bij de hoofdofficier van het arrondissement Zwolle-Lelystad.
Bron: www.verzekeraars.org (29 juni 2004)
Fraude met reisverzekeringen komt op diverse manieren voor. Verzekerden beweren bijvoorbeeld dat een product gestolen is en overleggen hierbij een vervalste aankoopnota. Uit nader onderzoek blijkt dat de geclaimde goederen (zoals zonnebrillen en camera’s) nooit gekocht zijn, laat staan gestolen. Ook kan de daadwerkelijke omvang van de schade worden vervalst door het bedrag op de aankoopnota te veranderen in een hoger bedrag.
Projectplan
In de dagelijkse opsporingspraktijk komen kleine fraudezaken, zoals reisfraude, vrijwel niet aan bod. Daar is nu verandering in gebracht. Het projectplan voor de aanpak van reisfraude is ontwikkeld door het Fraudemeldpunt* van het Openbaar Ministerie Zwolle-Lelystad, in samenwerking met het Verbond van Verzekeraars. Alle signalen, uit het hele land, rondom het fenomeen reisfraude worden door de maatschappijen aangemeld bij het Fraudeloket Verzekeringsbedrijf** van het Verbond, ook na de projectperiode, die duurde van juni 2003 tot en met maart 2004. Het fraudeloket van het Verbond geeft de meldingen direct door aan het Fraudemeldpunt van Justitie, zodat de verkregen meldingen kunnen worden aangevuld met de bij het Openbaar Ministerie aanwezige informatie.
Nader onderzoek
In alle gevallen dat er sprake is van een goed onderbouwde fraudemelding wordt er overgegaan tot nader onderzoek. Als blijkt van fraude, wordt tot vervolging overgegaan. Het Openbaar Ministerie biedt de verdachte in eerste instantie een schikking aan wegens valsheid in geschrifte of oplichting; de transacties die opgelegd worden kunnen variëren van € 100,- tot € 3.000,-. Wanneer de verdachte dit voorstel afwijst, wordt door de Bovenregionale Recherche Noord en Oost-Nederland*** alsnog een proces-verbaal opgemaakt; de verdachte moet zich dan voor de rechter verantwoorden.
Het project is uniek omdat op basis van gegevens uit de private sector, zonder tussenkomst van een opsporingsdienst, het Openbaar Ministerie overgaat tot een juridische beoordeling van de aangeleverde gegevens. In een groot aantal gevallen doet het Openbaar Ministerie de fraudeur een voorstel tot het betalen van een geldbedrag.
In het najaar wordt het project geëvalueerd en bij positieve bevindingen kan het project worden omgezet in een nieuwe werkwijze. Daarnaast zou deze aanpak kunnen worden toegepast bij andere vormen van verzekeringsfraude bijvoorbeeld in de zorg en bij inboedelclaims.
*) Het Fraudemeldpunt is een door het Openbaar Ministerie aangestuurde eenheid die fraudesignalen verzamelt, aanvult en analyseert. In overleg met de betreffende opsporingsinstantie stelt het Fraudemeldpunt prioriteiten in de uit te voeren opsporingsonderzoeken.
**) Het Fraudeloket Verzekeringsbedrijf, ondergebracht bij het verbond van Verzekeraars, heeft een spilfunctie bij de coördinatie en afstemming van informatie over de voortgang van onderzoeken, zowel binnen de verzekeringsbranche als naar politie en Justitie.
***) BRNON Organisatie Bovenregionale Recherche
De Bovenregionale Recherche NON houdt zich bezig met de bestrijding van regio-overschrijdende criminaliteitsvormen die maatschappelijk een behoorlijke impact hebben. Er is daarbij sprake van nauwe samenwerking tussen negen politieregio’s en zeven arrondissementsparketten in het Noorden en Oosten van Nederland. Het gezag berust bij de hoofdofficier van het arrondissement Zwolle-Lelystad.
Bron: www.verzekeraars.org (29 juni 2004)
28 mei 2004
Apothekers en artsen frauderen meest in zorg
Zorgverzekeraars sporen steeds meer gevallen van zorgfraude op. De meeste
fraude blijkt gepleegd te worden door zorgaanbieders: apothekers, artsen,
tandartsen en ziekenvervoerders.
De Zwols-Groningse verzekeraar Menzis spoorde vorig jaar voor 1,2 miljoen euro aan fraude op. In de eerste maanden van dit jaar is al weer meer opgespoord dan in diezelfde periode
van het vorig jaar.
De zorgverzekeraars hebben begin vorig jaar afgesproken meer werk te maken van de bestrijding van zorgfraude. "Niet omdat we zo graag Grijpstra en De Gier willen spelen, maar omdat er gewoon veel te veel geld op een verkeerde manier wordt besteed", zegt projectleider fraudebestrijding Arjen Dirk Boersma van Menzis. "We zijn tegenwoordig de naïviteit voorbij. Vroeger werd gedacht dat iedereen in de zorg te goeder trouw handelde, maar we
weten nu dat dat niet altijd zo is."
De verzekeraars hopen dat patiënten en zorgaanbieders zich door hun strengere aanpak netter gaan gedragen. Maar tot nu toe wordt er juist steeds meer fraude opgespoord.
Infrarood
Bij Menzis, moederconcern van het Groningse Geové en het Twents-Achterhoekse Amicon, worden tegenwoordig nota's waar een luchtje aan zit gecontroleerd met de Docubox, een apparaat met een soort infrarood-lamp. Daardoor wordt 'geknoei' met de nota zichtbaar:
bijvoorbeeld een drie die in een acht is veranderd of een bedrag waar een nulletje achter is gezet. Patiënten blijken regelmatig nota's te vervalsen. Maar vooral blijken veel apothekers, tandartsen, ziekenvervoerders en huisartsen 'creatief' te declareren. Ze voeren handelingen op die niet zijn uitgevoerd, of rekenen zaken dubbel. Sommige van deze zorgaanbieders zien de zorgfraude net zoals belastingfraude. Ze proberen uit hoever ze kunnen gaan in het vinden van de mazen van 'de wet'. "Soms is het moedwillig, soms heeft het te maken met onduidelijke polissen of regels", zegt fraudecoördinator bij Geové, Louis Rijnders. "Soms zeggen ze: ik dacht dat het zo moest. Of: ik wist niet dat het anders moest, ik declareer het altijd al zo."
Knippen
Het is ook niet altijd zonneklaar dat het om fraude gaat. Een regelmatig voorkomende 'truc' van apothekers is het 'knippen' van nota's. De apotheker maakt dan bijvoorbeeld van één recept voor drie strippen pillen drie aparte recepten. Daardoor kan de apotheker zijn receptopslag twee keer extra berekenen waardoor hij twee keer zoveel 'toeslag' kan innen.
"Maar als het om een psychiatrisch patiënt gaat, kan het in het belang van de patiënt zijn om niet in een keer alle medicijnen te verstrekken", zegt Rijnders. "Of als het een kuur is van tienduizend euro per maand, bij een terminale patiënt die naar verwachting binnen drie weken zal overlijden. Dan is het ook in het belang van de verzekeraar om niet in een keer medicijnen voor een half jaar te verstekken."
Zorgfraude leidt slechts in enkele gevallen tot vervolging door justitie. Meestal kiezen fraudeurs eieren voor hun geld als ze geconfronteerd worden met hun gedrag. "Voor justitie is zorgfraude geen prioriteit en het is juridisch vaak moeilijk hard te maken."
Bron: Dagblad van het Noorden (28 mei 2004)
fraude blijkt gepleegd te worden door zorgaanbieders: apothekers, artsen,
tandartsen en ziekenvervoerders.
De Zwols-Groningse verzekeraar Menzis spoorde vorig jaar voor 1,2 miljoen euro aan fraude op. In de eerste maanden van dit jaar is al weer meer opgespoord dan in diezelfde periode
van het vorig jaar.
De zorgverzekeraars hebben begin vorig jaar afgesproken meer werk te maken van de bestrijding van zorgfraude. "Niet omdat we zo graag Grijpstra en De Gier willen spelen, maar omdat er gewoon veel te veel geld op een verkeerde manier wordt besteed", zegt projectleider fraudebestrijding Arjen Dirk Boersma van Menzis. "We zijn tegenwoordig de naïviteit voorbij. Vroeger werd gedacht dat iedereen in de zorg te goeder trouw handelde, maar we
weten nu dat dat niet altijd zo is."
De verzekeraars hopen dat patiënten en zorgaanbieders zich door hun strengere aanpak netter gaan gedragen. Maar tot nu toe wordt er juist steeds meer fraude opgespoord.
Infrarood
Bij Menzis, moederconcern van het Groningse Geové en het Twents-Achterhoekse Amicon, worden tegenwoordig nota's waar een luchtje aan zit gecontroleerd met de Docubox, een apparaat met een soort infrarood-lamp. Daardoor wordt 'geknoei' met de nota zichtbaar:
bijvoorbeeld een drie die in een acht is veranderd of een bedrag waar een nulletje achter is gezet. Patiënten blijken regelmatig nota's te vervalsen. Maar vooral blijken veel apothekers, tandartsen, ziekenvervoerders en huisartsen 'creatief' te declareren. Ze voeren handelingen op die niet zijn uitgevoerd, of rekenen zaken dubbel. Sommige van deze zorgaanbieders zien de zorgfraude net zoals belastingfraude. Ze proberen uit hoever ze kunnen gaan in het vinden van de mazen van 'de wet'. "Soms is het moedwillig, soms heeft het te maken met onduidelijke polissen of regels", zegt fraudecoördinator bij Geové, Louis Rijnders. "Soms zeggen ze: ik dacht dat het zo moest. Of: ik wist niet dat het anders moest, ik declareer het altijd al zo."
Knippen
Het is ook niet altijd zonneklaar dat het om fraude gaat. Een regelmatig voorkomende 'truc' van apothekers is het 'knippen' van nota's. De apotheker maakt dan bijvoorbeeld van één recept voor drie strippen pillen drie aparte recepten. Daardoor kan de apotheker zijn receptopslag twee keer extra berekenen waardoor hij twee keer zoveel 'toeslag' kan innen.
"Maar als het om een psychiatrisch patiënt gaat, kan het in het belang van de patiënt zijn om niet in een keer alle medicijnen te verstrekken", zegt Rijnders. "Of als het een kuur is van tienduizend euro per maand, bij een terminale patiënt die naar verwachting binnen drie weken zal overlijden. Dan is het ook in het belang van de verzekeraar om niet in een keer medicijnen voor een half jaar te verstekken."
Zorgfraude leidt slechts in enkele gevallen tot vervolging door justitie. Meestal kiezen fraudeurs eieren voor hun geld als ze geconfronteerd worden met hun gedrag. "Voor justitie is zorgfraude geen prioriteit en het is juridisch vaak moeilijk hard te maken."
Bron: Dagblad van het Noorden (28 mei 2004)
10 maart 2004
Geen fraudeland maar land vol fraude
door J.Cordia
In ons land wordt op grote schaal gefraudeerd. Het wordt tijd dat daar iets aan wordt gedaan. Mogelijkheden genoeg.
Nederland nu wel of niet een fraudeland? SP-leider Marijnissen vindt van wel. Premier Balkenende is het daarmee volledig oneens. Vandaag kruisen beide heren de degens met elkaar in de Tweede Kamer. Wat de uitkomst van dat duel ook zij, het is niet meer dan een woordenstrijd. Hoeveel fraude is nodig om een land fraudeland te noemen? En wat valt allemaal onder de noemer fraude? Misschien spint minister Zalm (Financiën) garen bij het debat, want de extra bezuinigingen doen pijn. Hoe meer fraude aan het licht komt, hoe beter voor de schatkist.
Dat er in Nederland heel wat afgefraudeerd wordt, is geen geheim. Fraude is er in soorten en maten. De meest voorkomende vormen zijn waarschijnlijk belastingfraude en sociale fraude. Verder kennen we fraude met paspoorten, met subsidie, kredieten, investeringen en effecten; er wordt gefraudeerd bij faillissementen; er bestaat identiteitsfraude, waarvan onder andere de zorgsector de dupe is, enz. Prominent in het nieuws de laatste tijd waren de bouwfraude en de boekhoudfraude bij Ahold en een aantal andere ondernemingen.
Nederland geen fraudeland? Zodra een ambtenaar met controlerende bevoegdheid beroepshalve zijn neus in andermans zaken steekt, moet hij maar al te vaak zijn reukorgaan dichtknijpen vanwege de opstijgende walm van list en bedrog. Nu bij de sociale dienst in Amsterdam de Bijstandswet wat nauwkeuriger wordt uitgevoerd dan voorheen, blijken veel aanvragers potentiële steunfrauders. Een willekeurige steekproef onder (onder)huurders in de hoofdstad leverde een groot aantal gevallen van diverse vormen van fraude op.
De fraudeurs gaan als volgt te werk: een (echt)paar woont samen, maar officieel wonen zij apart. Dat levert eventueel een hogere bijstandsuitkering en meer huursubsidie op. Een van de beide woningen wordt onderverhuurd, het liefst aan mensen die bereid zijn zich niet op het desbetreffende adres te laten inschrijven. Tot voor kort behoorden ook studenten tot die categorie. Nu zijn het vooral illegalen en anderen die iets te verbergen hebben. De veelal exorbitant hoge huur vormt een extraatje voor het frauderende paar, dat indien mogelijk ook nog andere zwarte inkomsten geniet. Deze situatie is beslist geen uitzondering.
Vraag een willekeurige aanslagregelaar bij de fiscus naar zijn bevindingen en je vraagt je af waarom Zalm het aantal aanslagregelaars niet meteen verdubbelt. Het is geen kwestie van zoeken, maar van uitzoeken voor de fiscus. Het ontbreekt alleen aan mankracht om in alle verdachte gevallen een onderzoek in te stellen. En dan gaat het alleen nog maar over belastingfraude, zij het 'soms' in relatie met andere vormen van fraude.
Ook op andere fronten is de overheid actief tegen fraudeurs. Zo heeft de politie tegenwoordig financiële deskundigen in dienst die criminelen van hun oneerlijk verkregen vermogen proberen af te helpen. Dat lukt steeds beter. Deze politionele boekhouders verdienen meer dan zij kosten. Gemiddeld halen zij per jaar viermaal hun eigen salaris binnen. En ook hier hebben zij het voor het uitzoeken. Een verdubbeling van hun aantal leidt direct tot een verdubbeling van de inkomsten, vertelde een van hen mij. Dat is toch een betere optie dan verder snijden in de zorg of uitkeringen van de minima?
In Nederland is de persoonlijke levenssfeer een groot goed, maar de privacyregelgeving wordt op grote schaal misbruikt om de keizer te onthouden wat des keizers is. In Rotterdam worden patsers tegenwoordig wat meer in de gaten gehouden dan vroeger en met niet eens zo'n verrassend resultaat. Het levert de overheid behalve wat extra bajesklanten meer geld op. Een land heeft de privacywetgeving die het verdient. Wat in Rotterdam kan, kan toch elders ook? Nog een kans voor minister Zalm.
Al met al biedt het kamerdebat van deze week perspectieven. Maar dan moet er niet gesteggeld worden over de vraag of Nederland fraudeland genoemd mag worden of niet. Er wordt op grote schaal gefraudeerd en daar moet iets aan gebeuren. De overheid heeft de kennis daartoe in huis, maar de politiek moet wel meewerken. Zij is er toch niet om fraudeurs de hand boven het hoofd te houden en zo de burger van de stembus weg te houden, of het slechte voorbeeld te volgen?
Bron: ND (10 maart 2004)
In ons land wordt op grote schaal gefraudeerd. Het wordt tijd dat daar iets aan wordt gedaan. Mogelijkheden genoeg.
Nederland nu wel of niet een fraudeland? SP-leider Marijnissen vindt van wel. Premier Balkenende is het daarmee volledig oneens. Vandaag kruisen beide heren de degens met elkaar in de Tweede Kamer. Wat de uitkomst van dat duel ook zij, het is niet meer dan een woordenstrijd. Hoeveel fraude is nodig om een land fraudeland te noemen? En wat valt allemaal onder de noemer fraude? Misschien spint minister Zalm (Financiën) garen bij het debat, want de extra bezuinigingen doen pijn. Hoe meer fraude aan het licht komt, hoe beter voor de schatkist.
Dat er in Nederland heel wat afgefraudeerd wordt, is geen geheim. Fraude is er in soorten en maten. De meest voorkomende vormen zijn waarschijnlijk belastingfraude en sociale fraude. Verder kennen we fraude met paspoorten, met subsidie, kredieten, investeringen en effecten; er wordt gefraudeerd bij faillissementen; er bestaat identiteitsfraude, waarvan onder andere de zorgsector de dupe is, enz. Prominent in het nieuws de laatste tijd waren de bouwfraude en de boekhoudfraude bij Ahold en een aantal andere ondernemingen.
Nederland geen fraudeland? Zodra een ambtenaar met controlerende bevoegdheid beroepshalve zijn neus in andermans zaken steekt, moet hij maar al te vaak zijn reukorgaan dichtknijpen vanwege de opstijgende walm van list en bedrog. Nu bij de sociale dienst in Amsterdam de Bijstandswet wat nauwkeuriger wordt uitgevoerd dan voorheen, blijken veel aanvragers potentiële steunfrauders. Een willekeurige steekproef onder (onder)huurders in de hoofdstad leverde een groot aantal gevallen van diverse vormen van fraude op.
De fraudeurs gaan als volgt te werk: een (echt)paar woont samen, maar officieel wonen zij apart. Dat levert eventueel een hogere bijstandsuitkering en meer huursubsidie op. Een van de beide woningen wordt onderverhuurd, het liefst aan mensen die bereid zijn zich niet op het desbetreffende adres te laten inschrijven. Tot voor kort behoorden ook studenten tot die categorie. Nu zijn het vooral illegalen en anderen die iets te verbergen hebben. De veelal exorbitant hoge huur vormt een extraatje voor het frauderende paar, dat indien mogelijk ook nog andere zwarte inkomsten geniet. Deze situatie is beslist geen uitzondering.
Vraag een willekeurige aanslagregelaar bij de fiscus naar zijn bevindingen en je vraagt je af waarom Zalm het aantal aanslagregelaars niet meteen verdubbelt. Het is geen kwestie van zoeken, maar van uitzoeken voor de fiscus. Het ontbreekt alleen aan mankracht om in alle verdachte gevallen een onderzoek in te stellen. En dan gaat het alleen nog maar over belastingfraude, zij het 'soms' in relatie met andere vormen van fraude.
Ook op andere fronten is de overheid actief tegen fraudeurs. Zo heeft de politie tegenwoordig financiële deskundigen in dienst die criminelen van hun oneerlijk verkregen vermogen proberen af te helpen. Dat lukt steeds beter. Deze politionele boekhouders verdienen meer dan zij kosten. Gemiddeld halen zij per jaar viermaal hun eigen salaris binnen. En ook hier hebben zij het voor het uitzoeken. Een verdubbeling van hun aantal leidt direct tot een verdubbeling van de inkomsten, vertelde een van hen mij. Dat is toch een betere optie dan verder snijden in de zorg of uitkeringen van de minima?
In Nederland is de persoonlijke levenssfeer een groot goed, maar de privacyregelgeving wordt op grote schaal misbruikt om de keizer te onthouden wat des keizers is. In Rotterdam worden patsers tegenwoordig wat meer in de gaten gehouden dan vroeger en met niet eens zo'n verrassend resultaat. Het levert de overheid behalve wat extra bajesklanten meer geld op. Een land heeft de privacywetgeving die het verdient. Wat in Rotterdam kan, kan toch elders ook? Nog een kans voor minister Zalm.
Al met al biedt het kamerdebat van deze week perspectieven. Maar dan moet er niet gesteggeld worden over de vraag of Nederland fraudeland genoemd mag worden of niet. Er wordt op grote schaal gefraudeerd en daar moet iets aan gebeuren. De overheid heeft de kennis daartoe in huis, maar de politiek moet wel meewerken. Zij is er toch niet om fraudeurs de hand boven het hoofd te houden en zo de burger van de stembus weg te houden, of het slechte voorbeeld te volgen?
Bron: ND (10 maart 2004)
26 februari 2004
Fraudeurs massaal door mand - Aanpak verzekeraars werpt zijn vruchten af
Het aantal gevallen van verzekeringsfraude is vorig jaar gestegen met liefst 77 procent in vergelijking met het jaar daarvoor. In totaal deden Nederlandse verzekeraars vorig jaar 1466 meldingen van fraude bij het Fraudeloket Verzekeringsbedrijf.
In een toelichting zegt woordvoerder Ger Kloosterboer van het Verbond van Verzekeraars dat de op het oog spectaculaire stijging niet aangeeft dat er meer of minder wordt gefraudeerd, maar tot uitdrukking brengt dat de verzekeringsmaatschappijen een betere meldingsmethodiek hebben dan
voorheen. Het belang van gezamenlijke fraudeaanpak wordt steeds meer onderkend, waardoor het aantal meldingen in de afgelopen jaren gestaag is toegenomen.
De verzekeringsbranche vermoedt dat aan 5 procent van de claims een luchtje zit. „Het gaat om een schatting, waarbij we niet de illusie hebben dat de 1466 meldingen van vorig jaar alle fraudes over 2003 in beeld hebben gebracht. Er is vermoedelijk een hoog zogeheten ´dark number´. Dat zijn
gegevens die niet worden meegeteld, omdat ze onzichtbaar zijn." Volgens Kloosterboer voltrekt zich onder consumenten een mentaliteitsverandering. „Het oplichten van de verzekeringsmaatschappijen
scoort niet meer als borrelpraat. Het besef is groeiende dat we de fraude met z´n allen moeten betalen."
Een opvallende stijging in het aantal meldingen deed zich vorig jaar voor op het gebied van de ziektekostenverzekeringen en de reispolissen. In het eerste geval was er een toename van 115 meldingen in 2002 naar 290 in 2003. In de reisbranche nam het aantal toe van 145 naar 276.
Bestrijding van verzekeringsfraude weegt voor de consument zwaarder dan de privacy. Dit blijkt uit een onderzoek van het Centrum voor Verzekeringsstatistiek (CVS), een onderdeel van het Verbond van Verzekeraars in Den Haag. Terwijl van duizend ondervraagden maar liefst 90 procent voorstander zegt te zijn van harder optreden tegen verzekeringsfraude, geeft 72 procent ook nog eens te kennen het niet bezwaarlijk te vinden als daarvoor extra privacygevoelige informatie nodig is.
Bron. De Telegraaf (26 februari 2004)
In een toelichting zegt woordvoerder Ger Kloosterboer van het Verbond van Verzekeraars dat de op het oog spectaculaire stijging niet aangeeft dat er meer of minder wordt gefraudeerd, maar tot uitdrukking brengt dat de verzekeringsmaatschappijen een betere meldingsmethodiek hebben dan
voorheen. Het belang van gezamenlijke fraudeaanpak wordt steeds meer onderkend, waardoor het aantal meldingen in de afgelopen jaren gestaag is toegenomen.
De verzekeringsbranche vermoedt dat aan 5 procent van de claims een luchtje zit. „Het gaat om een schatting, waarbij we niet de illusie hebben dat de 1466 meldingen van vorig jaar alle fraudes over 2003 in beeld hebben gebracht. Er is vermoedelijk een hoog zogeheten ´dark number´. Dat zijn
gegevens die niet worden meegeteld, omdat ze onzichtbaar zijn." Volgens Kloosterboer voltrekt zich onder consumenten een mentaliteitsverandering. „Het oplichten van de verzekeringsmaatschappijen
scoort niet meer als borrelpraat. Het besef is groeiende dat we de fraude met z´n allen moeten betalen."
Een opvallende stijging in het aantal meldingen deed zich vorig jaar voor op het gebied van de ziektekostenverzekeringen en de reispolissen. In het eerste geval was er een toename van 115 meldingen in 2002 naar 290 in 2003. In de reisbranche nam het aantal toe van 145 naar 276.
Bestrijding van verzekeringsfraude weegt voor de consument zwaarder dan de privacy. Dit blijkt uit een onderzoek van het Centrum voor Verzekeringsstatistiek (CVS), een onderdeel van het Verbond van Verzekeraars in Den Haag. Terwijl van duizend ondervraagden maar liefst 90 procent voorstander zegt te zijn van harder optreden tegen verzekeringsfraude, geeft 72 procent ook nog eens te kennen het niet bezwaarlijk te vinden als daarvoor extra privacygevoelige informatie nodig is.
Bron. De Telegraaf (26 februari 2004)
06 februari 2004
Groter risico fraude in zorg bij marktwerking
DEN HAAG - Het risico op fraude in de zorgsector groeit wanneer er meer prestatieprikkels komen voor zorgaanbieders en zorgverzekeraars. Minister Hans Hoogervorst van Volksgezondheid erkent dat gevaar. Maar volgens hem is marktwerking hoognodig om 'ondoelmatigheid' en 'luiheid' in de sector tegen te gaan. 'Daar gaan vele malen meer publieke middelen mee verloren dan met zorgfraude ', aldus Hoogervorst.
De VVD-bewindsman zei dit gisteren in een overleg met de Tweede Kamer over fraude in de gezondheidszorg. Als voorbeeld van een fraudegevoeliger onderdeel van de marktwerking in de zorg noemde hij de invoering van diagnose behandel combinaties (dbc's). Een dbc is een beschrijving van een diagnose en behandeling met daaraan gekoppeld de prijs voor het ziekenhuis en de specialist. 'Het is mogelijk te veel of onjuiste dbc's te declareren.'
Hoogervorst zei 'passende maatregelen' te gaan nemen om de fraudegevoeligheid van prestatieprikkels tegen te gaan. 'Maar we moeten oppassen het probleem van de administratieve lasten niet te vergroten', aldus Hoogervorst. Het kabinet streeft naar reductie van de administratieve
lasten met een kwart. Elk departement afzonderlijk moet zorgen voor een vermindering van de regeldruk met 25%, dus ook het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport.
CDA-kamerlid Antoinette Vietsch verweet Hoogervorst een 'vergoelijkende toon' over de fraude in de gezondheidszorg. Daarmee zou hij het probleem bagatelliseren. Die kritiek viel bij Hoogervorst niet in goede aarde. 'Ik stoor mij aan die bewering. Ik ga u gewoon geen lariekoek op de mouw spelden over de omvang van de fraude. We moeten het wel in perspectief plaatsen', aldus Hoogervorst. De VVD'er heeft geen cijfers over de omvang van fraude in de zorg. 'Er zijn heel wat indianenverhalen geweest', aldus Hoogervorst. Hij wees op onderzoek waaruit zou blijken dat er ten onrechte voor euro 1,2 mrd was vergoed voor zorg in het buitenland. Later bleek het om euro 15 mln te gaan.
VVD-kamerlid Edith Schippers merkte op dat er al heel wat gebeurt om fraude tegen te gaan, maar dat zorgaanbieders daarbij lijken achter te lopen. Hoogervorst wil dat de zorgautoriteit in oprichting meer transparantie vraagt van zorginstellingen. Hij erkende dat de corporate governance, het
toezicht op het bestuur, in ziekenhuizen 'nog erg zwak ontwikkeld is'.
Bron: Het Financieele Dagblad (6 februari 2004)
De VVD-bewindsman zei dit gisteren in een overleg met de Tweede Kamer over fraude in de gezondheidszorg. Als voorbeeld van een fraudegevoeliger onderdeel van de marktwerking in de zorg noemde hij de invoering van diagnose behandel combinaties (dbc's). Een dbc is een beschrijving van een diagnose en behandeling met daaraan gekoppeld de prijs voor het ziekenhuis en de specialist. 'Het is mogelijk te veel of onjuiste dbc's te declareren.'
Hoogervorst zei 'passende maatregelen' te gaan nemen om de fraudegevoeligheid van prestatieprikkels tegen te gaan. 'Maar we moeten oppassen het probleem van de administratieve lasten niet te vergroten', aldus Hoogervorst. Het kabinet streeft naar reductie van de administratieve
lasten met een kwart. Elk departement afzonderlijk moet zorgen voor een vermindering van de regeldruk met 25%, dus ook het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport.
CDA-kamerlid Antoinette Vietsch verweet Hoogervorst een 'vergoelijkende toon' over de fraude in de gezondheidszorg. Daarmee zou hij het probleem bagatelliseren. Die kritiek viel bij Hoogervorst niet in goede aarde. 'Ik stoor mij aan die bewering. Ik ga u gewoon geen lariekoek op de mouw spelden over de omvang van de fraude. We moeten het wel in perspectief plaatsen', aldus Hoogervorst. De VVD'er heeft geen cijfers over de omvang van fraude in de zorg. 'Er zijn heel wat indianenverhalen geweest', aldus Hoogervorst. Hij wees op onderzoek waaruit zou blijken dat er ten onrechte voor euro 1,2 mrd was vergoed voor zorg in het buitenland. Later bleek het om euro 15 mln te gaan.
VVD-kamerlid Edith Schippers merkte op dat er al heel wat gebeurt om fraude tegen te gaan, maar dat zorgaanbieders daarbij lijken achter te lopen. Hoogervorst wil dat de zorgautoriteit in oprichting meer transparantie vraagt van zorginstellingen. Hij erkende dat de corporate governance, het
toezicht op het bestuur, in ziekenhuizen 'nog erg zwak ontwikkeld is'.
Bron: Het Financieele Dagblad (6 februari 2004)
06 november 2003
Abonneren op:
Posts (Atom)