Illegale onderverhuur bestraft

Een huurster die haar woning onderverhuurde aan vier studenten, moet een schadevergoeding van 13.800 euro betalen aan de getroffen woningcorporatie Ymere.

Dat heeft de Hoge Raad vrijdag geoordeeld. Ook moet de vrouw de woning verlaten.Het schadebedrag is de winst die de huurster opstreek door haar woning gedurende veertig maanden onder te verhuren.Met de uitspraak van de Hoge Raad staan woningcorporaties sterker in hun strijd tegen illegale onderverhuur in de sociale huursector. Door de financiële sanctie wordt onderverhuur onaantrekkelijk.

Met de uitspraak van de Hoge Raad staan woningcorporaties sterker in hun strijd tegen illegale onderverhuur in de sociale huursector. Door de financiële sanctie wordt onderverhuur onaantrekkelijk.

Fraude bederft de huizenmarkt

EINDHOVEN - Als woningcorporaties beter zouden letten op illegale bewoning en ander misbruik van woonruimte, waren de wachtlijsten voor huurhuizen aanmerkelijk korter.Alleen al in een stad als Eindhoven wordt met 500 huizen woonfraude gepleegd, blijkt uit een steekproef van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV). Landelijk gaat het om tienduizenden panden die onrechtmatig worden gebruikt.Het CCV voerde het afgelopen jaar in zes steden een steekproef uit naar fraude op de woningmarkt. Het gaat om illegale doorverhuur (vaak met woekerwinsten), pensionvorming, wietteelt en huisvesting van illegalen en arbeidsmigranten. Uit eerder onderzoeken is gebleken dat woonfraude in hoge mate bijdraagt aan verloedering en vervuiling van een wijk. Daarnaast belemmert het de doorstroming van wachtenden die bij de corporaties staan ingeschreven voor een huurhuis: de wachttijd loopt in veel steden op tot jaren.Alleen de Eindhovense resultaten van de proef zijn al bekend. Corporatie Woonbedrijf leverde het CCV de gegevens van 6000 woningen. Die werden voor het eerst gekoppeld aan gegevens uit de gemeentelijke basisadministratie, het kadaster, telefoonmaatschappijen en TNT Post. Wie dubbel ingeschreven stond of bijvoorbeeld verhuiskaartjes stuurde zonder de huur op te zeggen, werd onderworpen aan vervolgonderzoek en kreeg bezoek aan huis.In 1 procent van de gevallen was daadwerkelijk sprake van moedwillige fraude. In heel Eindhoven gaat het naar schatting om 500 panden. Het CCV vermoedt dat veel andere corporaties nog veel meer problemen in hun bestanden hebben, aangezien Woonbedrijf al enige jaren voorop loopt met de bestrijding.Het CCV spoort de corporaties aan de medewerkers beter te trainen in opsporing. Programmaleider Lilian Tieman pleit voor buurtonderzoek: ‘Als bij een woning opeens vijf paar schoenen buiten staan en de brievenbus propvol zit, of als bij een eengezinswoning opeens een opeens een bordje hangt met Voor Mieke 3 keer bellen, dan weet je vaak al dat er iets niet klopt.’ De corporatie is begonnen met het uitzetten van de fraudeurs. Inmiddels zijn 9 huuropzeggingen binnen. De rest volgt of wordt juridisch afgedwongen.

Bron: Volkskrant

Aanvalsplan corporaties tegen woonfraude

De gemeente Maastricht en de drie woningcorporaties Woonpunt, Servatius en Maasvallei gaan een halt toe roepen aan allerlei vormen van woonfraude. Het gaat om een landelijk experiment, dat acht weken duurt.

In de proef wordt de gemeentelijke basisadministratie ingezet, die persoonlijke gegevens van inwoners van Maastricht bevat. Aan de hand daarvan wordt het woningbezit van de corporaties onderzocht op illegale praktijken als onderverhuur, overbewoning, en gebruik van de huurhuizen voor illegale praktijken als hennepteelt, drugshandel of prostitutie. Hoewel in de huurcontracten staat dat die praktijken verboden zijn, komen ze toch voor. Overlast en onveilige situaties in buurten is het gevolg.

Doel van de proef is inzicht te krijgen in de omvang van de woonfraude en vervolgens afspraken te maken over bestrijding ervan door de corporaties.
Vanwege de privacy-aspecten worden gemeente en corporaties begeleid door het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid. De verzamelde gegevens worden geanalyseerd door de bureaus FRISS Fraudebestrijding en Experian. De wet is daarbij leidraad, zodat de privacy van huurders 'volledig beschermd is', melden betrokken partijen. De aanpak is aangemeld bij het College Bescherming Persoongegevens.

Dat in sommige buurten op grote schaal gesjoemeld wordt, bleek deze week in Hoensbroek. Tijdens een grote drugsactie van de politie in de wijk Kasteelbuurt bleek één op de zeven huurders een hennepplantage te hebben. Bij de actie pakte de politie achttien bewoners op en werden negentien plantages ontmanteld.

Bron: Dagblad De Limburger

Corporaties gevoelig voor vastgoedfraude

Woningcorporaties zijn net zo kwetsbaar voor grootschalige fraudepraktijken als de vastgoedsector. Goed integriteitsbeleid ontbreekt, terwijl de sector met een jaarlijkse investeringsportefeuille van zo’n 4 miljard euro een van de grootste partijen op de vastgoedmarkt is. Het besef dat corporatiemedewerkers daardoor kwetsbaar zijn voor integriteitsschendingen ontbreekt, zo blijkt uit het vandaag gepubliceerde onderzoek Hebzucht in vastgoed van organisatieadviseur Lenny Vulperhorst, die eerder onderzoek deed naar de bouwfraude. Vulpenhorst interviewde voor het boek topfunctionarissen uit de corporatie- en vastgoedsector.

Ruim eenderde van de ondervraagde directeuren heeft intern te maken gehad met frauderende medewerkers, zo blijkt uit die gesprekken. Daarbij ging het om diefstal, maar ook om vriendjespolitiek, het bevoordelen van adviseurs en bouwondernemers of het aannemen van steekpenningen. Tot ontslag leiden dergelijke praktijken zelden. Slechts eenderde van de op fraude betrapte functionarissen werd ontslagen. Dat beleid is volgens Vulperhorst een mogelijke verklaring voor het kleine aantal fraudezaken dat jaarlijks naar buiten komt.
De controle van toezichthouders, zoals commissarissen, op de interne gang van zaken is minimaal, zo blijkt verder uit het onderzoek. Ruim tweederde van de toezichthouders heeft daar de afgelopen twee jaar geen enkele vraag over gesteld. Directeuren worden bij hun aanstelling ook nauwelijks getoetst op hun normbesef. De vastgoedwereld kenmerkt zich vooral door een cultuur van permanent onderling wantrouwen, stelde Vulperhorst vast. Sommige ontwikkelaars hanteren zelfs ‘zwarte lijsten’ van malafide bedrijven die zij boycotten. Maar zelfs dat biedt geen garantie op betrouwbare partners. Want de veelvuldige inzet van tussenpersonen en intermediairs kan ertoe leiden dat de werkelijke zakenpartner pas bekend wordt als de onderhandelingen zijn afgerond.

In de branche bestaat wel brede consensus over de kwalijke rol die grote gemeenten zouden spelen bij het in stand houden van vastgoedfraude. Wethouders en topambtenaren laten zich vaak inpakken door malafide ontwikkelaars en wilde avonturiers. Die krijgen daardoor een bonafide status en kunnen dan moeilijk geweerd worden, want doe maar eens geen zaken met partners die de zegen van het stadsbestuur hebben, zo luidt de redenering. Amsterdam is zich daar inmiddels van bewust, na de negatieve conclusies van intern onderzoek naar de fraudebestendigheid van ambtenaren en wethouders die verantwoordelijk waren voor de Zuidas. Het is volgens Vulperhorst de vraag of dat elders ook het geval is.

Bron NRC